ซานตาคลอสรู้ได้อย่างไรว่าเราเป็นเด็กดี? รายชื่อ สมุดบันทึก และสมุดเล่มใหญ่สีแดง

ซานตาคลอสรู้ได้อย่างไรว่าเราเป็นเด็กดี?

เรื่องเล่าต่าง ๆ ให้คำตอบไว้หลายข้อ ซึ่งเสริมกันและกัน ข้อแรกคือสมุดบันทึก ซานตาคลอสจดความประพฤติของเด็ก ๆ ไว้ในสมุดเล่มใหญ่ อย่างที่โทมัส แนสต์ วาดไว้ตั้งแต่ปี 1866 ข้อที่สองคือหูที่ไวเป็นพิเศษ ในปี 1927 มาร์คุส เราติโอ ผู้ดำเนินรายการวิทยุชาวฟินแลนด์ ประกาศว่าซานตาคลอสอาศัยอยู่บนภูเขาคอร์วาตุนตูรีในแลปแลนด์ หรือ “ภูเขาหู” ซึ่งว่ากันว่ารูปร่างของมันช่วยให้เขาได้ยินคำอธิษฐานของเด็กทุกคนบนโลก

คำตอบข้อที่สามคือผู้ช่วย ในประเทศที่นักบุญนิโคลัสมาเยือน สมุดเล่มใหญ่สีแดงจะถูกจดบันทึกไปตลอดทั้งปี และนักบุญจะเปิดดูก่อนจะใส่ของลงในรองเท้า ในยุคใกล้ตัวเรามากขึ้น ตั้งแต่ปี 2005 มีเอลฟ์ตัวหนึ่งที่วางไว้บนชั้นวางของ ซึ่งว่ากันว่าจะบินกลับขั้วโลกเหนือทุกคืนเพื่อรายงาน นี่คือหลักการของเอลฟ์จอมซน ซึ่งอธิบายไว้อย่างละเอียดใน คู่มือสำหรับพ่อแม่ของเรา

ยังเหลือแหล่งข้อมูลที่ตรงที่สุด นั่นคือตัวเด็ก ๆ เอง ในนิทานของ แอล. แฟรงก์ บอม ที่ตีพิมพ์ในปี 1902 เรื่อง “The Life and Adventures of Santa Claus” มีผู้ช่วยชื่อคิลเตอร์ “ผู้เงียบงันและว่องไว” ซึ่งมีหน้าที่เก็บรวบรวมจดหมายของเด็ก ๆ จดหมายแต่ละฉบับเล่าเรื่องราวในปีนั้นของผู้เขียนอยู่บ้าง และซานตาคลอสก็อ่านทุกฉบับ

ไม่มีเรื่องเล่าใดเลยที่บอกว่าซานตาคลอสนับความซนทีละครั้ง ทุกเรื่องพูดถึงภาพรวมของทั้งปี ด้วยเหตุนี้ วันแย่ ๆ เพียงวันเดียวจึงไม่ได้ทำให้ทั้งปีแย่ไปด้วย อย่างที่เราจะได้เห็นในตอนท้ายของแฟ้มนี้

ซานตาคลอสเริ่มจดบันทึกความประพฤติตั้งแต่เมื่อไร?

ภาพที่เก่าแก่ที่สุดที่เรารู้จักลงวันที่ 29 ธันวาคม 1866 วันนั้น Harper's Weekly ตีพิมพ์ภาพแกะพิมพ์เต็มสองหน้าของโทมัส แนสต์ ชื่อ “Santa Claus and His Works” หอศิลป์ Picker Art Gallery ของมหาวิทยาลัยคอลเกตเก็บรักษาไว้หนึ่งฉบับ ซึ่งได้รับมอบจากโทมัส แนสต์ ที่ 3 ผู้สืบเชื้อสายของนักวาด เมื่อแนสต์รวบรวมภาพวาดคริสต์มาสของเขาเป็นเล่มในปี 1890 คำบรรยายภาพก็ถูกพิมพ์ซ้ำไว้ด้วย

• “On the look out for good children”: ซานตาคลอสคอยมองหาเด็กดี
• “Account book, record of behaviour”: สมุดบัญชี หรือสมุดบันทึกความประพฤติ
• “Work-shop”: โรงงานที่ใช้เตรียมของเล่น
• “Santa Claus stable”: คอกสัตว์ของเขา

ในหนังสือรวมภาพเล่มเดียวกันยังมีภาพวาดน่ารักอีกภาพ ชื่อ “Santa Claus's Rebuke” หรือคำตักเตือนของซานตาคลอส ในภาพมีเด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ สัญญาว่า “I'll never do it again” หรือจะไม่ทำอีกแล้ว และมีโน้ตถึงซานตาคลอสเขียนว่า “Tommy has been such a naughty boy” ลงชื่อ “Papa and Mama” ฉากนี้แสดงให้เห็นว่า ตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 พ่อแม่ก็ถูกมองว่าเป็นผู้ให้ข้อมูลชั้นยอดแล้ว

สมุดบันทึกของแนสต์เป็นส่วนหนึ่งของเมืองนิวยอร์ก ที่ซึ่งตัวละครซานตาคลอสค่อย ๆ ก่อร่างขึ้นทีละขั้น เรื่องราวที่เหลือ ตั้งแต่บิชอปแห่งไมราจนถึง Harper's Weekly เล่าไว้ใน เรื่องจริงของซานตาคลอส

เด็กที่ไม่ดีได้รับอะไรในปี 1821?

สี่สิบห้าปีก่อนแนสต์ การแยกเด็กดีออกจากเด็กที่ไม่ค่อยดีก็มีอยู่แล้ว ในปี 1821 วิลเลียม บี. กิลลีย์ ช่างพิมพ์ชาวนิวยอร์ก ตีพิมพ์ “The Children's Friend” หนังสือเล่มเล็กที่มีภาพแกะพิมพ์สีแปดภาพ สำหรับเด็ก “อายุห้าถึงสิบสองขวบ” บทกวีในเล่มชื่อ “Old Santeclaus with Much Delight” ให้ผู้มาเยือนมาถึงในคืนก่อนวันคริสต์มาส แทนที่จะเป็นวันที่ 6 ธันวาคม

สำหรับเด็กดี ซานเทคลอสนำ “รางวัล” มาให้ ตามคำบรรยายใต้ภาพแรก ได้แก่ หนังสือสวย ๆ ตุ๊กตา ลูกบอล และแอปเปิล ส่วนบ้านที่เขาพบเด็กที่ประพฤติไม่ดี เขาจะทิ้งของอย่างอื่นไว้ นั่นคือไม้เรียวเบิร์ชสีดำยาว ๆ ซึ่งพ่อแม่ได้รับเชิญให้นำไปใช้

สองปีต่อมา บทกวีที่โด่งดังที่สุดไม่ได้พูดถึงการลงโทษอีกเลย ผู้มาเยือนใน “A Visit from St. Nicholas” ที่ตีพิมพ์ในปี 1823 เติมของลงในถุงเท้าโดยไม่ตัดสินใคร แล้วจากไปพร้อมอวยพร “Happy Christmas to all” ไม้เรียวเบิร์ชค่อย ๆ หายไปจากเรื่องเล่าของซานตาคลอส

รายชื่อที่เขา “ตรวจสองรอบ” มาจากไหน?

มาจากเพลง “Santa Claus Is Comin' to Town” ที่แต่งในปี 1934 โดยนักแต่งทำนอง เจ. เฟรด คูตส์ และนักแต่งเนื้อร้อง เฮเวน กิลเลสพี และจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Leo Feist เพลงนี้บอกเราว่าซานตาคลอสทำรายชื่อ ตรวจสองรอบเพื่อดูว่าใครเป็นเด็กดี และยังรู้ด้วยว่าเราหลับหรือตื่นอยู่ เนื่องจากเนื้อเพลงยังมีลิขสิทธิ์คุ้มครอง เราจึงไม่ยกมาไว้ที่นี่ แต่ใคร ๆ ก็ฮัมตามได้

การบันทึกเสียงครั้งแรกที่เรารู้จักคือของแฮร์รี รีเซอร์ และวงออร์เคสตราของเขา เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 1934 โดยมีทอม สแต็กส์ เป็นผู้ร้อง ความสำเร็จมาถึงในเดือนถัดมา เมื่อเอ็ดดี แคนเตอร์ ร้องเพลงนี้ในรายการวิทยุของเขาในเดือนพฤศจิกายน 1934 ตามข้อมูลของ Wikipedia มีแผ่นเสียงขายได้กว่า 30,000 แผ่น และโน้ตเพลง 500,000 ชุด ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงหลังออกอากาศ แหล่งข้อมูลอื่นให้ตัวเลขที่น้อยกว่านี้ แต่ทุกแหล่งพูดตรงกันว่าประสบความสำเร็จในทันที

นับแต่นั้นมา รายชื่อที่ “ตรวจสองรอบ” ก็กลายเป็นภาพที่คนรู้จักมากที่สุดของสมุดบันทึกของซานตาคลอส วันที่ 13 ธันวาคม 1970 สถานีโทรทัศน์ ABC ออกอากาศภาพยนตร์แอนิเมชันของ Rankin/Bass ที่ใช้ชื่อเดียวกัน ในเรื่อง บุรุษไปรษณีย์คนหนึ่งเล่าถึงวัยเยาว์ของซานตาคลอส ซึ่งเติบโตมากับครอบครัวเอลฟ์ช่างทำของเล่นที่ชื่อครอบครัวคริงเกิล และการพบกับเจสสิกา ครูสาว ซึ่งเราจะได้พบอีกครั้งใน ซานตาคลอสมีภรรยาหรือเปล่า

ในสมุดเล่มใหญ่ของนักบุญนิโคลัสมีอะไรอยู่?

ในเนเธอร์แลนด์และเบลเยียม ซินเตอร์คลาสไม่เคยเดินทางไปไหนโดยไม่มี สมุดเล่มใหญ่สีแดง ตามธรรมเนียม เขาจะจดไว้ตลอดทั้งปีว่าเด็กแต่ละคนเป็นเด็กดีหรือไม่ เขามาถึงด้วยเรือกลไฟช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน ในวันเสาร์แรกหลังวันที่ 11 พฤศจิกายน และของขวัญจะถูกแจกในเย็นวันที่ 5 ธันวาคม ที่เรียกว่า *pakjesavond* หรือ “ค่ำคืนแห่งห่อของขวัญ”

เพลงเก่า ๆ น่ากลัวกว่านี้ เพลงเหล่านั้นเล่าว่าเด็กที่ไม่เชื่อฟังอาจถูกจับใส่กระสอบแล้วพาไปสเปน และผู้ติดตามของนักบุญถือไม้เรียวที่เรียกว่า *roe* ไว้ตีก้น ฉบับสมัยใหม่ได้ตัดคำขู่ทั้งสองข้อนี้ออกไปแล้ว เหลือเพียงสมุด และรองเท้าที่วางไว้ใกล้เตาผิง ซึ่งนักบุญจะใส่ขนมหรือของขวัญชิ้นเล็ก ๆ ไว้ให้

นักบุญนิโคลัสรับบทผู้ตัดสินใจดีมานานแล้ว และวันฉลองของเขาในวันที่ 6 ธันวาคมก็ยังคงร่องรอยนี้ไว้ทั่วยุโรป บิชอปแห่งไมราเป็นใคร และทำไมเขาจึงคอยดูแลเด็ก ๆ อ่านได้ใน นักบุญนิโคลัสคือใคร

ใครเป็นคนลงโทษเด็กที่ไม่ดี?

ในฝรั่งเศส บทนี้เป็นของ แปร์ ฟูเอตาร์ เขาแต่งกายด้วยชุดสีดำและแบกมัดกิ่งไม้มัดใหญ่ ติดตามนักบุญนิโคลัสในคืนวันที่ 5 ต่อเนื่องถึงวันที่ 6 ธันวาคม ตามที่ Le Routard รายงาน เว็บไซต์ทางการด้านการท่องเที่ยวของฝรั่งเศสระบุว่า เขาติดตามนักบุญในพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศ ในแคว้นอาลซัสเขาถูกเรียกว่าฮันส์ ทรัปป์ ในแคว้นลอร์แรนเรียกว่ารุปเปิลซ์ และที่เมืองบูโลญ-ซูร์-แมร์ไม่มีเขา นักบุญเดินขบวนเพียงลำพัง

ในแคว้นลอร์แรน นักบุญนิโคลัสเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ของภูมิภาคมาตั้งแต่ปี 1477 เช้าวันที่ 6 ธันวาคม เด็ก ๆ จะพบขนมหรือถ่านหิน ขึ้นอยู่กับความประพฤติของตัวเอง และของขวัญที่เขามักให้คือส้มหนึ่งผลกับขนมปังขิงที่ทำเป็นรูปของเขา ที่เมืองน็องซี ขบวนพาเหรดใหญ่จะแห่นักบุญ แปร์ ฟูเอตาร์ คนขายเนื้อ และเด็กสามคนในตำนานไปบนรถขบวน

ในเทือกเขาแอลป์ของออสเตรียและบาวาเรีย ผู้ติดตามมีชื่อว่าครัมพัส เขามีเขาและขนดก ถือไม้เรียวเบิร์ชไว้ในมือ และออกมาตามถนนในค่ำคืนวันที่ 5 ธันวาคม ที่เรียกว่า Krampusnacht ในอิตาลี เบฟานาจะมาในคืนวันที่ 5 มกราคม และทิ้งถ่านหินไว้ให้เด็กที่ประพฤติไม่ดี ซึ่งส่วนใหญ่เป็นน้ำตาลกรวดที่ย้อมเป็นสีดำ ผู้นำของขวัญเหล่านี้ทั้งหมดแนะนำไว้ใน ผู้นำของขวัญจากทั่วโลก

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราอยู่ในรายชื่อเด็กที่ไม่ดี?

เรื่องเล่าเก่า ๆ พูดถึงถ่านหินและไม้เรียวเบิร์ช เรื่องเล่าในปัจจุบันอ่อนโยนกว่านั้นมาก และสมุดบันทึกของขั้วโลกเหนือก็เช่นกัน รายชื่อจะจดกันตลอดทั้งปี ไม่ใช่จากวันแย่ ๆ เพียงวันเดียว เด็กที่ทะเลาะกับพี่ชายหรือน้องชายในวันอังคาร แล้วช่วยเขาเก็บของในวันพุธ ก็แก้ตัวไปได้ครึ่งทางแล้ว

• แก้ไข: คำว่า “ขอโทษ” ที่จริงใจมีความหมาย โดยเฉพาะถ้าพูดออกมาเอง
• ช่วยเหลือ: จัดโต๊ะอาหาร ปลอบเพื่อน แบ่งของเล่นให้คนอื่น
• บอกเล่า: จดหมายถึงซานตาคลอส คือที่ที่ดีที่สุดสำหรับเล่าถึงความพยายามของเรา
• ตรวจสอบ: เครื่องตรวจจับเด็กดี ช่วยให้รู้แนวโน้ม และ รายชื่อเด็กดี แสดงว่าใครได้รับการบันทึกไว้แล้ว

ผู้มาเยือนในบทกวีปี 1823 เป็นแบบอย่างที่ดี เขาเติมของลงในถุงเท้าทุกใบโดยไม่คัดแยก และอวยพร “Happy Christmas to all” สำหรับความสามารถอื่น ๆ ของเขา ตั้งแต่การบินของกวางเรนเดียร์ไปจนถึงการขึ้นปล่องไฟด้วยการพยักหน้าเพียงครั้งเดียว อ่านได้ใน พลังวิเศษของซานตาคลอส