ตลอดสิบห้าศตวรรษ นักบุญนิโคลัสเดินทางด้วยเท้า บนหลังม้า หรือบนหลังลา แล้วในปี 1821 หนังสือเล่มเล็กที่ขายในนิวยอร์กก็แสดงภาพท่านนั่งอยู่ในเลื่อนที่ลากด้วยกวางเรนเดียร์ บินผ่านเหนือหลังคาบ้าน ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นคนคิด สองปีต่อมา บทกวีบทหนึ่งให้กวางเรนเดียร์แก่ท่านแปดตัวพร้อมชื่อ และฝูงกวางก็ไม่เคยจากท่านไปอีกเลย
ส่วนกวางเรนเดียร์นั้นไม่ใช่เรื่องสมมติเลย พวกมันลากเลื่อนในแลปแลนด์มาหลายศตวรรษ หัวหน้าชาวไวกิ้งคนหนึ่งมีกวางเรนเดียร์หกร้อยตัวราวปี 890 และผู้เลี้ยงชาวซามีก็นำกวางหลายร้อยตัวไปถึงอะแลสกาในปี 1898 ผู้ดูแลจดหมายเหตุของเราได้จัดเรียงแฟ้มเหล่านี้ใหม่ ตั้งแต่กวางเรนเดียร์ตัวแรกที่ถูกวาดขึ้น จนถึงตัวที่โด่งดังที่สุด
กวางเรนเดียร์ปรากฏคู่กับซานตาคลอสครั้งแรกเมื่อไร?
ในปี 1821 วิลเลียม บี. กิลลีย์ ช่างพิมพ์ชาวนิวยอร์ก ตีพิมพ์หนังสือเล่มเล็กปกอ่อนชื่อ The Children’s Friend: A New-Year’s Present, to the Little Ones from Five to Twelve ในเล่มมีบทกวีไม่ระบุชื่อผู้แต่ง ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันจากวรรคแรกว่า “Old Santeclaus with Much Delight” และภาพพิมพ์ลงสีแปดภาพ นี่คือสิ่งพิมพ์ที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักซึ่งมีกวางเรนเดียร์ลากเลื่อนของซานตาคลอส หอสมุดไบเนอคีของมหาวิทยาลัยเยลเก็บรักษาไว้หนึ่งเล่ม
ซานเทคลอสผู้เฒ่าแสนเบิกบาน ขับกวางเรนเดียร์ของเขาในคืนอันหนาวเหน็บนี้ ผ่านยอดปล่องไฟและรอยทางบนหิมะ
ในภาพพิมพ์ภาพแรก กวางเรนเดียร์ตัวเดียวที่ไม่มีชื่อลากเลื่อนที่ติดป้ายว่า “REWARDS” หรือรางวัล ชายชรานำของขวัญมาให้เด็กดี ส่วนเด็กคนอื่น ๆ เขาทิ้งไม้เรียวกิ่งเบิร์ชไว้ ซึ่งตัวบทนำเสนอว่าเป็นเครื่องมือที่พระเจ้าประสงค์ไว้สำหรับอบรมเด็ก ห่างไกลจากตัวละครใจดีในทุกวันนี้มาก
หนังสือเล่มนี้ยังเปลี่ยนวันที่ด้วย การมาเยือนไม่ได้เกิดขึ้นในวันที่ 6 ธันวาคม วันนักบุญนิโคลัส อีกต่อไป แต่เป็นคืนก่อนวันคริสต์มาส ยังไม่มีใครระบุตัวผู้แต่งหรือผู้วาดภาพได้ ดอน ฟอสเตอร์ ผู้เชี่ยวชาญด้านการระบุผู้แต่ง เสนอว่าน่าจะเป็นฝีมือของเคลเมนต์ คลาร์ก มัวร์ แต่สมมติฐานนี้ยังเป็นที่ถกเถียง เราเล่าถึงกำเนิดของตัวละครนี้ไว้ใน เรื่องจริงของซานตาคลอส
ซานตาคลอสมีกวางเรนเดียร์แปดตัวได้อย่างไร?
วันที่ 23 ธันวาคม 1823 หนังสือพิมพ์ Sentinel แห่งเมืองทรอย รัฐนิวยอร์ก ตีพิมพ์ “A Visit from St. Nicholas” โดยไม่ลงชื่อผู้แต่ง บทกวีนี้ถูกระบุว่าเป็นผลงานของเคลเมนต์ คลาร์ก มัวร์ ในปี 1837 และเขาอ้างเป็นเจ้าของในหนังสือ Poems ปี 1844 บางคนเชื่อว่าเป็นผลงานของเฮนรี ลิฟวิงสตัน ในบทกวี ผู้เล่าเรื่องเห็น “เลื่อนจิ๋วกับกวางเรนเดียร์ตัวน้อยแปดตัว” มาถึง แล้วทะยาน “ขึ้นไปถึงหลังคา” พร้อมของเล่นเต็มเลื่อน
ไปเลย แดชเชอร์! ไปเลย แดนเซอร์! ไปเลย แพรนเซอร์และวิกเซน! ไปต่อ คอเมต! ไปต่อ คิวปิด! ไปต่อ ดอนเดอร์และบลิตเซน!
ในฉบับที่พิมพ์ที่เมืองทรอย กวางเรนเดียร์สองตัวสุดท้ายชื่อดันเดอร์และบลิกเซม มาจากภาษาดัตช์ที่แปลว่า “ฟ้าร้อง” และ “ฟ้าแลบ” เป็นการหยิบยกอดีตแบบดัตช์ของนิวยอร์กมาเล่นอย่างแนบเนียน มัวร์เปลี่ยนชื่อเป็นดอนเดอร์และบลิตเซนในฉบับปี 1844 ของเขา เพื่อให้ใกล้เคียงภาษาเยอรมันมากขึ้น ส่วนชื่อดอนเนอร์เพิ่งเป็นที่นิยมในช่วงต้นศตวรรษที่ 20
เลขแปดไม่ได้กลายเป็นเลขศักดิ์สิทธิ์ในชั่วข้ามคืน ในปี 1902 แอล. แฟรงก์ บอม ผู้แต่งพ่อมดแห่งออซ ตีพิมพ์ The Life and Adventures of Santa Claus โดยมีฝูงกวางเรนเดียร์สิบตัว คู่ที่นำหน้าชื่อฟลอสซีและกลอสซี แต่รายชื่อที่เด็ก ๆ จดจำกลับเป็นรายชื่อของปี 1823 ฉบับแปลภาษาฝรั่งเศสใช้ชื่อแตกต่างกันไปตามแต่ละฉบับพิมพ์ และเราเปรียบเทียบไว้ใน ชื่อกวางเรนเดียร์ของซานตาคลอส
ทำไมต้องเป็นกวางเรนเดียร์ ไม่ใช่ม้า?
ทั้งหนังสือเล่มเล็กปี 1821 และบทกวีปี 1823 ไม่ได้อธิบายเหตุผลของการเลือกนี้ สิ่งที่เรารู้คือ สำหรับผู้อ่านชาวยุโรป กวางเรนเดียร์เป็นสัตว์สัญลักษณ์ของดินแดนเหนือสุดมานานแล้ว และผู้มาเยือนจากแดนหนาวคงจะมาถึงด้วยเกวียนได้ยาก เอกสารเก่าสองชิ้นแสดงให้เห็นว่าภาพนี้แพร่หลายมาตั้งแต่เมื่อไร
ราวปี 890 ชาวนอร์เวย์ผู้มั่งคั่งชื่อออททาร์ หรือโอห์เทเร เล่าเรื่องการเดินทางของเขาถวายพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชในอังกฤษ เขาอาศัยอยู่เหนือกว่าชาวนอร์เวย์คนอื่นทั้งหมด ในแคว้นโฮโลกาลันด์ เขายังมีกวางเรนเดียร์เชื่องอีกหกร้อยตัวที่ยังไม่ได้ขาย ในจำนวนนี้มีกวาง “ล่อ” หกตัวที่มีค่ามาก ซึ่งชาวซามีใช้ล่อจับกวางเรนเดียร์ป่า เมื่อเทียบกันแล้ว เขามีวัวเพียงยี่สิบตัว แกะยี่สิบตัว และหมูยี่สิบตัว เรื่องเล่าของเขาซึ่งแทรกอยู่ในฉบับแปลภาษาอังกฤษของงานนักประวัติศาสตร์โอโรเซียส มีคำว่ากวางเรนเดียร์ปรากฏเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษเก่า ในรูป hranas
ในปี 1673 หนังสือ Lapponia ของโยฮันเนส เชฟเฟอรุส ศาสตราจารย์แห่งเมืองอุปซอลา ตีพิมพ์ที่แฟรงก์เฟิร์ต หนังสือเล่มนี้ซึ่งมักนุส เดอ ลา การ์ดี อธิการบดีของมหาวิทยาลัยเป็นผู้สั่งให้เขียน มีจุดประสงค์ส่วนหนึ่งเพื่อยุติข่าวลือ ในยุโรปมีคนพูดกันว่าชัยชนะของสวีเดนมีส่วนมาจากเวทมนตร์ของชาวซามี เชฟเฟอรุสไม่เคยไปแลปแลนด์ เขาอาศัยเรื่องเล่าของบาทหลวงทางตอนเหนือของสวีเดน และวัตถุของชาวซามีจากคอลเลกชันส่วนตัว
หนังสือเล่มนี้แปลเป็นภาษาอังกฤษที่ออกซ์ฟอร์ดในปี 1674 เป็นภาษาเยอรมันในปี 1675 เป็นภาษาฝรั่งเศสในปี 1678 และเป็นภาษาดัตช์ในปี 1682 ในบรรดาภาพแกะไม้ 26 ภาพ มีภาพหนึ่งแสดงชายคนหนึ่งนั่งอยู่ในเลื่อนที่ลากด้วยกวางเรนเดียร์ สำหรับผู้อ่านหลายรุ่น แลปแลนด์ก็คือภาพนี้เป็นอย่างแรก หิมะ เลื่อนเตี้ย ๆ และกวางเรนเดียร์ที่เทียมเลื่อนไว้
คำว่ากวางเรนเดียร์มาจากไหน?
คำภาษาอังกฤษ reindeer ยืมมาจากภาษาสแกนดิเนเวีย เช่น hreindýri ในภาษาไอซ์แลนด์โบราณ หรือ rendjur ในภาษาสวีเดน ส่วนแรก rein มาจากรากศัพท์เจอร์แมนิกที่ไม่ทราบที่มาแน่ชัด น่าจะเกี่ยวกับเขาของสัตว์ ส่วนที่สอง deer เดิมหมายถึงสัตว์ใดก็ได้ หลังเรื่องเล่าของออททาร์ คำนี้ไม่ได้ปรากฏในภาษาอังกฤษอีกจนกระทั่งราวปี 1440

ใครเลี้ยงกวางเรนเดียร์ตัวจริง? ผู้เลี้ยงกวางชาวซามีแห่งแลปแลนด์
ชาวซามีอาศัยอยู่ทางตอนเหนือของนอร์เวย์ สวีเดน ฟินแลนด์ และบนคาบสมุทรโกลาในรัสเซีย นอร์ดเรจิโอ สถาบันวิจัยของคณะมนตรีรัฐมนตรีนอร์ดิก ประเมินว่ามีชาวซามีระหว่าง 65,000 ถึง 100,000 คน ราว 40,000 คนในนอร์เวย์ 15,000 ถึง 25,000 คนในสวีเดน ประมาณ 10,000 คนในฟินแลนด์ และประมาณ 2,000 คนในรัสเซีย ตัวเลขเหล่านี้เป็นการประมาณ เพราะไม่มีประเทศใดเก็บสถิติเชื้อชาติ นอร์ดเรจิโอนับภาษาซามีได้สิบภาษา และมีชาวซามีเพียงส่วนหนึ่งที่เลี้ยงกวางเรนเดียร์
ในนอร์เวย์ ผู้เลี้ยงทำงานร่วมกันในซีดา กลุ่มเจ้าของที่ร่วมกันดูแลกวางเรนเดียร์ในพื้นที่หนึ่ง ในปี 2006-2007 ประเทศนี้มีหน่วยซีดา 556 หน่วย และมีผู้ที่ยึดอาชีพเลี้ยงกวาง 2,936 คน อาชีพนี้เปลี่ยนไปในทศวรรษ 1960 ด้วยสิ่งที่ศูนย์นานาชาติด้านการเลี้ยงกวางเรนเดียร์เรียกว่าการปฏิวัติสโนว์โมบิล ตามมาด้วยรถเอทีวี รถจักรยานยนต์ และเฮลิคอปเตอร์ เนื้อเป็นผลผลิตหลัก รองลงมาคือหนัง กระดูก และเขา
- นอร์เวย์: กวางเรนเดียร์ประมาณ 241,000 ตัวในปี 2007 จำนวนฝูงแกว่งขึ้นลงอยู่ราว 200,000 ตัว
- สวีเดน: กวางเรนเดียร์ประมาณ 220,000 ตัวในปี 2007 และอยู่ระหว่าง 150,000 ถึง 300,000 ตัวตลอดศตวรรษที่ 20
- ฟินแลนด์: กวางเรนเดียร์ประมาณ 207,000 ตัวในปี 2004-2005 โดยเคยสูงสุดเกิน 250,000 ตัวในทศวรรษ 1970 และ 1980
- เครื่องหมายที่หู: ลูกกวางทุกตัวต้องมีเครื่องหมายที่ลงทะเบียนไว้ของเจ้าของก่อนวันที่ 31 ตุลาคมของปีแรก ในสวีเดนมีรอยบากที่ได้รับอนุมัติราวยี่สิบแบบ นำมาผสมกันได้ราวสามสิบวิธี และแต่ละแบบก็มีชื่อของตัวเอง
ในนอร์เวย์ กฎหมายว่าด้วยการเลี้ยงกวางเรนเดียร์ปี 2007 ผูกสิทธิ์ในการครอบครองกวางเรนเดียร์ในเขตทุ่งหญ้าของชาวซามีไว้กับเครื่องหมายที่หู ซึ่งผู้ถือต้องเป็นชาวซามี และการเลี้ยงกวางต้องเป็นอาชีพหลักของเจ้าตัว ของพ่อแม่ หรือของปู่ย่าตายาย ในสวีเดน หน่วยงานปกครองระดับเทศมณฑลกำหนดเพดานจำนวนกวางเรนเดียร์ให้หมู่บ้านซามีแต่ละแห่ง แต่ไม่ได้กำหนดให้เจ้าของแต่ละคน การนับจำนวนทำในฤดูใบไม้ผลิ ก่อนลูกกวางจะเกิด
กวางเรนเดียร์ตัวจริงไปถึงอเมริกาได้อย่างไร?
ในอะแลสกา คำว่ากวางเรนเดียร์หมายถึงสัตว์เลี้ยงเท่านั้น ส่วนญาติที่อยู่ในป่าซึ่งเป็นสปีชีส์เดียวกันเรียกว่ากวางคาริบู ในปี 1891 มิชชันนารีเชลดอน แจ็กสัน และวิลเลียม ที. ลอปป์ นำกวางเรนเดียร์ชุดแรกมาจากไซบีเรีย ผลที่ได้น่าผิดหวัง แจ็กสันจึงหันไปหาแลปแลนด์ เขาลงประกาศรับสมัครผู้เลี้ยงกวางในหนังสือพิมพ์สแกนดิเนเวีย และกลุ่มแรกก็มาถึงในปี 1894
- 1891เชลดอน แจ็กสัน และวิลเลียม ที. ลอปป์ นำเข้ากวางเรนเดียร์ชุดแรกจากไซบีเรียสู่อะแลสกา
- 1894ผู้เลี้ยงกวางชาวซามีกลุ่มแรกมาถึง เพื่อฝึกสอนลูกมือชาวพื้นเมือง
- 1898คณะเดินทางของรัฐบาล กวางเรนเดียร์กว่า 500 ตัวพร้อมผู้เลี้ยงเดินทางผ่านนิวยอร์ก แล้วต่อไปซีแอตเทิล มุ่งหน้าสู่อะแลสกา
- 1900สัญญาสิ้นสุด บางคนอยู่ต่อ บางคนไปร่วมตื่นทอง หรือกลับไปแลปแลนด์
- 1926บริษัทโลเมนและห้างเมซีส์เริ่มจัดขบวนพาเหรดคริสต์มาสที่มีซานตาคลอสและเลื่อนเทียมกวางเรนเดียร์
คณะเดินทางปี 1898 เกิดขึ้นตามกฎหมายลงวันที่ 18 ธันวาคม 1897 ซึ่งอนุมัติงบประมาณ 200,000 ดอลลาร์ เพราะแจ็กสันกลัวว่านักขุดทองในคลอนไดก์จะเกิดภาวะอดอยาก สัญญาที่ลงนามเมื่อวันที่ 24 มกราคม 1898 กำหนดระยะเวลาทำงานสองปี การรักษาพยาบาลฟรี และการศึกษาสำหรับเด็ก ๆ เมื่อรวมภรรยาและลูก ๆ แล้ว กลุ่มนี้มีทั้งหมด 170 คน ทั้งชาวซามี ชาวนอร์เวย์ ชาวสวีเดน และชาวฟินแลนด์
ในทศวรรษ 1920 ฝูงกวางในอะแลสกามีจำนวนเกิน 100,000 ตัวไปมาก และบริษัทของพี่น้องโลเมนต้องการขายเนื้อและขนของพวกมันไปทั่วประเทศ ในปี 1926 บริษัทร่วมมือกับเมซีส์จัดขบวนพาเหรดคริสต์มาส ที่ซานตาคลอสมาถึงบนเลื่อนซึ่งลากด้วยกวางเรนเดียร์ตัวจริง ขับโดยผู้เลี้ยงกวางชาวซามีและชาวพื้นเมือง ซานตาคลอสคนแรกของขบวนพาเหรดเหล่านี้ชื่อมัททิส อีวาร์ เคลเมนต์เซน นิลลิกา พอร์ตแลนด์ เซนต์พอล บอสตัน ชิคาโก และบรุกลิน ได้ชมขบวนพาเหรดนี้จนถึงทศวรรษ 1930
ตระกูลโลเมนยังให้หนังสือพิมพ์ลงจดหมายปลอมของเด็ก ๆ ที่ถามว่าซานตาคลอสจะมาพร้อมกวางเรนเดียร์ของเขาไหม ศูนย์นานาชาติด้านการเลี้ยงกวางเรนเดียร์ ซึ่งเล่าเหตุการณ์นี้ไว้ มองว่าคาร์ล โลเมน ผู้ได้ฉายาว่า “ราชาแห่งกวางเรนเดียร์” เป็นหนึ่งในผู้สร้างซานตาคลอสและฝูงกวางของเขาในฉบับเชิงพาณิชย์ หากอยากเขียนจดหมายจริงที่ไม่มีเจตนาทางการค้าแอบแฝง ไปที่ หน้าจดหมายของเรา
รูดอล์ฟ กวางเรนเดียร์จมูกแดง มาจากไหน?
รูดอล์ฟเกิดในสำนักงานแห่งหนึ่งในชิคาโก ในปี 1939 เครือห้างมอนต์โกเมอรี วอร์ด ขอให้โรเบิร์ต แอล. เมย์ นักเขียนโฆษณาคนหนึ่งของบริษัท ผู้จบการศึกษาจากดาร์ตมัธในปี 1926 เขียนหนังสือเล่มเล็กสำหรับคริสต์มาสเพื่อแจกเด็ก ๆ เมย์เลือกกวางเรนเดียร์ และทำให้มันเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ที่มีหัวใจยิ่งใหญ่ เขาเล่าว่าได้แรงบันดาลใจจากวัยเด็กของตัวเอง เด็กผู้ชายขี้อาย ตัวเล็ก และไม่เคยถูกเลือกเข้าทีมเป็นคนแรก
เขาเขียนเรื่องนี้ในเวลาราวห้าสิบชั่วโมง ในปีที่เลวร้ายที่สุด เอเวลิน ภรรยาของเขาซึ่งป่วยเป็นมะเร็ง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 1939 เดนเวอร์ กิลเลน ศิลปินฝ่ายกราฟิกของห้าง พาเขาและบาร์บารา ลูกสาวของเขา ไปสวนสัตว์เพื่อศึกษากวางเรนเดียร์ การแจกจ่ายเริ่มในวันที่ 1 พฤศจิกายน 1939 และหนังสือ 2.4 ล้านเล่มถูกแจกออกไปในฤดูกาลนั้น เพราะขาดแคลนกระดาษในช่วงสงคราม การพิมพ์ซ้ำจึงต้องรอถึงปี 1946 โดยพิมพ์เพิ่มอีก 3.6 ล้านเล่ม
วันที่ 1 มกราคม 1947 ผู้บริหารของมอนต์โกเมอรี วอร์ด ยกลิขสิทธิ์ให้เมย์ ซึ่งเป็นหนี้จากค่ารักษาพยาบาลของภรรยาคนแรก จอห์นนี มาร์กส์ พี่เขยของเขา แต่งเพลงขึ้นในปี 1949 จีน ออทรี บันทึกเสียงเพลงนี้เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 1949 โคลัมเบียออกจำหน่ายในเดือนกันยายน และเพลงขึ้นอันดับหนึ่งยอดขายในอเมริกาช่วงคริสต์มาสปี 1949 ขายได้ 1.75 ล้านแผ่นในฤดูกาลแรก และรวมทั้งหมด 12.5 ล้านแผ่นสำหรับฉบับของเขา
วันที่ 6 ธันวาคม 1964 สถานี NBC ออกอากาศภาพยนตร์แอนิเมชันสต็อปโมชันที่ผลิตโดย Videocraft International ซึ่งต่อมากลายเป็นบริษัท Rankin/Bass ในรายการ General Electric Fantasy Hour เบิร์ล ไอฟส์ เป็นผู้บรรยาย ในเรื่องเราได้พบเฮอร์มีย์ เอลฟ์ที่ฝันอยากเป็นหมอฟัน และเกาะของเล่นที่ถูกทิ้ง ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายซ้ำทุกปีตั้งแต่ปี 1964 นับเป็นรายการคริสต์มาสที่ครองจอโทรทัศน์อเมริกันยาวนานที่สุด ฟังเพลงนี้ได้ใน เพลงคริสต์มาส ของเรา

กวางเรนเดียร์ของซานตาคลอสเป็นตัวเมียหรือเปล่า?
คำถามนี้วนกลับมาทุกฤดูหนาว และมีพื้นฐานที่จริงจัง กรมประมงและสัตว์ป่าแห่งอะแลสการะบุว่ากวางเรนเดียร์ หรือกวางคาริบู เป็นสมาชิกเพียงชนิดเดียวในวงศ์กวางที่มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย เขาของตัวผู้ที่โตเต็มวัยนั้นใหญ่และหนา ส่วนของตัวเมียสั้นกว่าและเรียวกว่า
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับปฏิทินการผลัดเขา ตัวผู้ตัวใหญ่ที่สุดผลัดเขาในปลายเดือนตุลาคม หลังฤดูผสมพันธุ์ ตัวผู้อายุน้อยและตัวเมียที่ไม่ได้ตั้งท้องเก็บเขาไว้จนถึงเดือนเมษายน และตัวเมียที่ตั้งท้องเก็บไว้จนลูกเกิด ในปลายเดือนพฤษภาคมหรือต้นเดือนมิถุนายน กวางเรนเดียร์ที่ยังมีเขาใหญ่ในวันที่ 24 ธันวาคม จึงน่าจะเป็นตัวเมีย หรือตัวผู้อายุน้อย ส่วนตัวผู้ตัวใหญ่นั้นหัวโล่งไปแล้ว
กวางเรนเดียร์ตัวจริงหน้าตาเป็นอย่างไร?
- น้ำหนัก: ตัวเมียโตเต็มวัย 80 ถึง 120 กิโลกรัม ตัวผู้เฉลี่ย 159 ถึง 182 กิโลกรัม โดยมีสถิติสูงสุดถึง 318 กิโลกรัม
- กีบ: กว้างและเว้า กางออกเพื่อรับน้ำหนักบนหิมะ และใช้เป็นใบพายเวลาว่ายน้ำ
- การเดินทาง: บางฝูงอพยพไกลถึง 640 กิโลเมตรระหว่างทุ่งหญ้าฤดูร้อนกับฤดูหนาว และเดินทางได้ 80 กิโลเมตรในวันเดียว
- อาหารฤดูหนาว: ไลเคน โดยเฉพาะ “ไลเคนกวางเรนเดียร์” อันโด่งดัง หญ้ากกแห้ง และไม้พุ่มเล็ก ๆ อย่างบิลเบอร์รี
- ดวงตา: ชั้นสะท้อนแสงที่ก้นตาเปลี่ยนจากสีทองในฤดูร้อนเป็นสีน้ำเงินเข้มในฤดูหนาว ตามงานวิจัยของยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจลอนดอนและมหาวิทยาลัยทรอมโซที่ตีพิมพ์ในปี 2013
กวางเรนเดียร์บินได้ไหม?
ไม่มีตำราเก่าใดกล่าวถึงเรื่องนี้เกี่ยวกับกวางเรนเดียร์ของซานตาคลอสก่อนปี 1821 ซึ่งในปีนั้นมันก็พุ่งผ่าน “เหนือปล่องไฟ” ไปแล้ว ย้อนเวลาไปไกลกว่านั้น “ศิลากวาง” ของมองโกเลียและเทือกเขาอัลไต แผ่นศิลาหน้าหลุมศพที่มีอายุอย่างน้อย 3,000 ปี มักแสดงภาพกวางเขายาวที่ดูเหมือนกำลังบินขึ้นฟ้า บางครั้งเราอ่านพบว่ากวางเรนเดียร์บินได้มีที่มาจากหมอผีที่กินเห็ดฟลายอะการิก ศูนย์นานาชาติด้านการเลี้ยงกวางเรนเดียร์เห็นว่าเรื่องเล่าเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นเรื่องเพ้อฝันและไม่ถูกต้อง ที่หมู่บ้าน คำอธิบายนั้นง่ายกว่า และคุณไปเยี่ยมชมได้บน แผนที่หมู่บ้าน
แหล่งอ้างอิง
- Wikipedia, Old Santeclaus with Much Delight
- University of Toronto Libraries, Representative Poetry Online, Old Santeclaus, 1821
- Academy of American Poets, A Visit from St. Nicholas
- Wikipedia, Santa Claus’s reindeer
- Wordorigins.org, Reindeer, 2024
- Viking.no, Othere’s Voyage to the White Sea
- Worcester College, University of Oxford, Schefferus, The History of Lapland, 1674
- ศูนย์นานาชาติด้านการเลี้ยงกวางเรนเดียร์ (ICR), Reindeer husbandry in Norway
- ศูนย์นานาชาติด้านการเลี้ยงกวางเรนเดียร์ (ICR), Reindeer husbandry in Sweden
- ศูนย์นานาชาติด้านการเลี้ยงกวางเรนเดียร์ (ICR), Reindeer husbandry in Finland
- Nordregio (คณะมนตรีรัฐมนตรีนอร์ดิก), Sámi languages and dialects
- Library of Congress, In Custodia Legis, The Teaching Contract That Brought Sámi Reindeer to Alaska, 2020
- International Centre for Reindeer Husbandry, Flying Reindeer and Santa Claus: Fact, Fiction and Myth, 2008
- Báiki, Alaska Chronology, 1920s
- Wikipedia, Robert L. May
- Dartmouth College, Rauner Special Collections Library, Rudolph in Rauner, 2009
- Wikipedia, Rudolph, the Red-Nosed Reindeer (song)
- Wikipedia, Rudolph the Red-Nosed Reindeer (TV special)
- ScienceDaily, Why Rudolph’s nose is red (BMJ, 2012)
- Alaska Department of Fish and Game, Caribou, Wildlife Notebook Series
- ScienceDaily, Reindeer eyes change colour with the Arctic seasons (Proceedings of the Royal Society B, 2013)



