क्रिसमसको रातको यात्रा लामो हुन्छ, र संसारभरका बालबालिकाले एउटै उपाय सोचेका छन्: आगन्तुकका लागि केही खानेकुरा राखिदिने। फरक भने मेनुमा हुन्छ। ओहायोमा एक गिलास दूध, योर्कशायरमा अलिकति शेरी, स्विडेनको ढोकाअगाडि एक कचौरा चामलको खीर, नान्सीमा जुत्ताभित्र एउटा गाजर।
उत्तरी ध्रुवको अभिलेखालयले यी साना परिकारहरूको लेखाजोखा धेरै पहिलेदेखि राख्दै आएको छ, किनभने सान्ता क्लजलाई ती राम्ररी सम्झना छन्। यहाँ देशअनुसार के राखिन्छ, थाहा भएसम्म यी बानी कहाँबाट आए, र रेनडियरहरू यसबारे के सोच्छन्, त्यो छ।
क्रिसमसको साँझ सान्ता क्लजका लागि के राखिन्छ?
संयुक्त राज्य अमेरिका र क्यानडामा जवाफ प्रायः उही हुन्छ: एक गिलास दूध र बिस्कुट, क्रिसमस रूख वा चिम्नीनजिकै राखिएको। सन् २०१७ मा NPR ले संसारभरका परिवार र कूटनीतिज्ञहरूलाई सोधेको थियो: अमेरिकामा दूधको गिलाससँग चकलेट चिप्स भएको कुकी वा बदामको मक्खन र जामको स्यान्डविच पनि हुन सक्छ।
यो चलन सोचेभन्दा नयाँ हो। Mental Floss का अनुसार दूध र बिस्कुट राख्ने अमेरिकी बानी सन् १९३० को दशकमा, महामन्दीको समयमा बसेको हो। आमाबुबाले यसलाई पैसा नभएको बेलामा पनि बालबालिकालाई कृतज्ञता र उदारता सिकाउने तरिकाका रूपमा हेर्थे: उपहार ल्याउनेलाई आफूसँग भएको कुरा बाँडेर धन्यवाद दिइन्छ।
संसारका अरू ठाउँका आफ्नै मेनु छन्, जुन तल भेटिन्छन्। एउटा कुरा साझा छ: सानो खाजा सबैभन्दा अन्तिममा, सुत्न जानुअघि तयार पारिन्छ, र प्रायः साना बालबालिकालाई सबैभन्दा मन पर्ने क्षण यही हो। गाउँका बिस्कुटको आफ्नै पृष्ठ पनि छ: हाम्रा क्रिसमस परिकार।
बेलायत, आयरल्यान्ड र अस्ट्रेलियामा बालबालिका के राख्छन्?
बेलायतमा फादर क्रिसमसले मिन्स पाई पाउँछन्, मसलेदार सुकेका फलफूल भरिएको सानो पाई, र अलिकति शेरी। सन् २०१७ मा बेलायती कूटनीतिज्ञ एन्ड्रु ओभर्टनले NPR लाई यो पुष्टि गरेका थिए। Mental Floss ले इङ्ल्यान्डमा पनि उही परम्परा वर्णन गर्छ: फादर क्रिसमसका लागि शेरीसहित मिन्स पाई। उही पत्रिकाका अनुसार केही परिवार व्हिस्की वा ब्रान्डी रोज्छन्।
आयरल्यान्डमा गिलास फेरिन्छ: त्यहाँ प्रायः मिन्स पाईसँग एक पाइन्ट गिनिज राखिन्छ। NPR ले एउटा कुरा थप्छ जुन हामीले सम्बन्धित व्यक्तिसँग पुष्टि गर्न सकेनौँ: त्यहाँ श्रीमती क्लजका लागि अलिकति व्हिस्की छुट्याइन्छ रे। अस्ट्रेलियामा, जहाँ क्रिसमस ठीक गर्मीमा पर्छ, एडिलेड विश्वविद्यालयकी खाद्य इतिहासकार बार्बरा सान्टिचले NPR लाई भनेकी थिइन् कि दूधको सट्टा प्रायः बियर, एक गिलास शेरी वा वाइन राखिन्छ, कहिलेकाहीँ फलफूलको केकको टुक्रासहित।
अझ दक्षिणतिर मेनु मौसमअनुसार बदलिन्छ। दक्षिण अफ्रिकामा, जहाँ क्रिसमस गर्मीमै पर्छ, Mental Floss ले सँगसँगै चल्ने तीन बानी वर्णन गर्छ: अमेरिकी शैलीमा दूध र बिस्कुट, बेलायती शैलीमा मिन्स पाई र सानो गिलास, वा दक्षिण अफ्रिकी बार्बेक्यू ब्राईबाट निकालिएको परिकार। विचार उही रहन्छ: त्यो साँझ आफूले खाने कुराबाट अलिकति आगन्तुकलाई दिनु।
- संयुक्त राज्य अमेरिका र क्यानडा: दूध र बिस्कुट।
- बेलायत: मिन्स पाई र शेरी, कहिलेकाहीँ व्हिस्की वा ब्रान्डी।
- आयरल्यान्ड: मिन्स पाई र एक पाइन्ट गिनिज।
- अस्ट्रेलिया: बियर, शेरी वा वाइन, कहिलेकाहीँ फलफूलको केक, वा लेमोनेडसँग बिस्कुट।
- चिली: पान दे पास्कुआ, एक किसिमको फलफूलको केक, र कोला दे मोनो भनिने कफीको पेय।
- नाइजेरिया: फुफु र एगुसी, खरबुजाको बियाँबाट बनेको तरकारी।
रेनडियरका लागि गाजर राख्नुपर्छ?
हो, र धेरै परिवारले यो सम्झन्छन्। Mental Floss ले गाजरलाई दूध र बिस्कुटकै नर्डिक परम्परासँग जोड्छ: त्यति गह्रौं स्लेज तान्न रेनडियरलाई फेरि शक्ति चाहिन्छ। संयुक्त राज्य अमेरिकाका लागि स्विडेनकी राजदूत कारिन ओलोफ्सदोत्तरले NPR लाई सुनाएकी थिइन् कि सानो छँदा उनको परिवारले सान्ता क्लजका लागि चिज र मक्खनको स्यान्डविच, र रेनडियरका लागि एउटा गाजर राख्थ्यो।
रेनडियरहरू सान्ता क्लजको कथामा सन् १८२१ मा मात्र “Old Santeclaus with Much Delight” कविताबाट आइपुगे, र सन् १८२३ देखि उनीहरू आठ जना छन्। उनीहरूका नाम, र रुडोल्फको नाम, सान्ता क्लजका रेनडियरका नाम मा छन्। वर्षको बाँकी समय उनीहरूलाई कसले खुवाउँछ भन्ने जान्न सान्ता क्लजका रेनडियर कहाँबाट आए पढ्नुहोस्।
सेन्ट निकोलसका लागि जुत्तामा गाजर किन राखिन्छ?
किनभने सेन्ट निकोलस रेनडियरमा यात्रा गर्दैनन्। Routard का अनुसार लोरेनमा डिसेम्बर ५ देखि ६ को रात बालबालिकाले चिम्नीनजिकै सन्तका लागि मिराबेल रक्सीको सानो गिलास, र उनको गधाका लागि चिनी र एउटा गाजर राख्छन्। भोलिपल्ट बिहान उनीहरूले मिठाई भेट्छन्, प्रायः एउटा सुन्तला र सन्तको आकृति भएको जिन्जरब्रेड। सन् १४७७ मा नान्सीको युद्धपछिदेखि सेन्ट निकोलस लोरेनका संरक्षक सन्त हुन्।
नेदरल्यान्ड्समा यो चलनलाई “जुत्ता राख्ने” भनिन्छ। बालबालिकाले चिम्नीनजिकै, वा आजकल हिटर वा ढोकानजिकै, सिन्टरक्लासको घोडाका लागि गाजर वा पराल र एक कचौरा पानीसहित एउटा जुत्ता राख्छन्। उनीहरू एउटा गीत गाउँछन्, र भोलिपल्ट जुत्तामा मिठाई वा सानो उपहार हुन्छ। घोडाको नाम सन् २०१९ सम्म अमेरिगो थियो; ऊ अवकाशमा गयो र ओजोस्नेलले उसको ठाउँ लियो। बेल्जियममा उसको नाम मौसम समाचारजस्तो छ: “Slecht Weer Vandaag”, अर्थात् “आज खराब मौसम”।
फ्रान्सेली पर्यटनको आधिकारिक साइटका अनुसार अल्सासमा सेन्ट निकोलस सबै असल बालबालिकालाई भेटेर सुन्तला र जिन्जरब्रेड दिन्छन्। अर्जेन्टिनामा, Mental Floss का अनुसार, बालबालिकाले आगन्तुकका जनावरहरूका लागि पराल र पानीसहित आफ्ना जुत्ता राख्छन्। जताततै सवारी सवारभन्दा पहिले आउँछ: सबैभन्दा लामो बाटो उसैले हिँड्छ।
आइसल्यान्डको आफ्नै रूप छ, गाजरबिना: बालबालिकाले झ्यालको डिलमा एउटा जुत्ता राख्छन्, र डिसेम्बरका तेह्र आगन्तुकले त्यसमा स्याउ, सुन्तला वा अरू मिठा कुरा छाड्छन्। चिम्नी र चुल्होअगाडिका जुत्ताको कथा सान्ता क्लज चिम्नीबाट किन आउँछन् मा भनिएको छ।
स्क्यान्डिनेभियामा के राखिन्छ?
डेनमार्क र स्विडेनमा क्रिसमसको अघिल्लो दिनको परिकार दूधमा पकाइएको चामलको खीर हो, डेनिस *risengrød* वा स्विडिस *risgrynsgröt*। वासिङ्टनस्थित स्विडेनी दूतावासकी प्रेस अधिकृत केट रोयटर्सवार्डले NPR लाई बताएकी थिइन् कि *tomte* का लागि मूल ढोकाअगाडि यसको एक कचौरा राखिन्छ। उही रिपोर्टका अनुसार नर्वेमा चामलको खीरसँग एक जग बियर पनि राखिन्छ।
यो कचौरा पूरै सान्ता क्लजका लागि होइन। यसले *nisse* वा *tomte* लाई खुवाउँछ, खेतको सानो आत्मा जसले पशुहरूको हेरचाह गर्छ र जो उन्नाइसौँ शताब्दीमा उपहार ल्याउने पात्र बन्यो। नियम पुरानो छ: उसलाई माथि मक्खनको एउटा डल्लो राखिएको खीर मन पर्छ। धेरै पटक सुनाइने एउटा कथाअनुसार एक किसानले मक्खन कचौराको पिँधमा लुकाएका थिए; आफू ठगिएको ठानेर निस्से निकै रिसायो, अनि खीर सक्दै जाँदा मात्र मक्खन भेट्टायो। उसको कथा के सान्ता क्लज बौना हुन्? मा छ र उसका नामहरू संसारभर सान्ता क्लजका नाम मा।
कहाँ खाजाको सट्टा पत्र राखिन्छ?
केही देशमा आउने पात्र सान्ता क्लज होइनन्। NPR का अनुसार जर्मनी, स्विट्जरल्यान्ड र एल साल्भाडोरमा बालबालिकाले मुख्यतः इच्छाले भरिएका पत्र राख्छन्। Mental Floss का अनुसार जर्मनीमा उनीहरूले उपहार ल्याउने बालक येशू Christkind का लागि पत्र लेखेर सजाउँछन्, र खानेकुरा केही राख्दैनन्।
लाट्भियामा उपहार अर्कै तरिकाले कमाइन्छ: क्रिसमस रूखअगाडि एउटा कविता सुनाउनुपर्छ। NPR का अनुसार त्यसपछि आगन्तुकले *piparkūkas*, अदुवाको बिस्कुट, लिन सक्छन्। इटालीमा, उही स्रोतले सुन्तला र गधाका लागि परालको कुरा गर्छ। जाडोका अरू आगन्तुकहरू, बेफानादेखि क्रिस्टकिन्डसम्म, संसारभरका उपहार ल्याउनेहरू मा प्रस्तुत गरिएका छन्।
जताततै आफ्नो कुरा सुनाउने सबैभन्दा भरपर्दो उपाय पत्र नै हो। तपाईं आफ्नो पत्र हाम्रो सान्ता क्लजलाई पत्र पृष्ठमा लेख्न सक्नुहुन्छ, अनि २४ तारिखको साँझ बिस्कुटको थालमा आँखा राख्दै Santa Tracker मा उनको यात्रा पछ्याउन सक्नुहुन्छ।
स्रोतहरू
- Mental Floss, “When and Why Do We Leave Cookies Out for Santa?”
- Mental Floss, Chelsea Thatcher, “Forget the Milk and Cookies: Here's What Kids in Other Countries Leave Out for Santa”, ११ डिसेम्बर २०२५
- NPR (WWNO मार्फत), “Whiskey and fufu: what kids around the world leave out for Santa”, २२ डिसेम्बर २०१७
- Wikipedia, “Sinterklaas”
- Le Routard, “Saint-Nicolas et Noël en Lorraine”
- Wikipedia, “Old Santeclaus with Much Delight” (The Children's Friend, १८२१)
- Wikipedia, “Nisse (folklore)”
- France.fr (Atout France), “Où fêter la Saint-Nicolas en France?”
- Fondation Napoléon, Napoleon.org, Pain d’épice et chocolat pour la Saint-Nicolas (गधा र उसको गाजर)
