1903'te Ralph Bates Silloway adlı küçük bir Amerikalı, Noel Baba'ya yazdığı mektubu tuhaf bir cümleyle bitirir: “Her akşam sobanın içinde seni gözlüyorum.” Kuralı anlamıştı: Noel Baba, ortada bir boru kalmış olsa bile, dumanın çıktığı yerden gelir.
Bu kural hiç de açık değil. Ön kapı dururken içeri girmek için kurum ve isle kirlenen bir ziyaretçi, düşününce epey tuhaf. Yine de uzun bir geçmişi var: bütün aileyi ısıtan bir ocak, bacadan geçen cüceler, gizlice altın atan bir piskopos ve birkaç New Yorklu yazar. Arşivcilerimiz dosyanın parçalarını sırayla dizdi.
Noel Baba neden bacadan geçer?
Çünkü yüzyıllar boyunca şömine evin merkeziydi. Yemekler orada pişirilir, orada ısınılır, orada hikâyeler anlatılırdı. Fransızca bunun izini taşır: Trésor de la langue française, şöminenin ocağını belirten “foier” kelimesini 1135 civarına tarihler ve 1572'de Ronsard'da “bir ailenin yaşadığı yer” anlamını kaydeder. “Foyer” hem ateş hem de onun çevresinde yaşayanlardır.
Aralık bu rolü daha da güçlendiriyordu. Reims Üniversitesi'nden Orta Çağ uzmanı Karin Ueltschi, bu ayda insanın “ocak başında” evine kapandığı, “yılın dibinde bir kara delik” gören Maupassant'tan alıntı yapar. Noel kütüğü orada yakılırdı; bu âdetin ilk ayrıntılı tarifini 1597'de Basel'li bir öğrenci verir ve Ueltschi'nin hatırlattığı gibi âdet evde bir ocak olmasını gerektiriyordu.
Gece kapı sürgülenir, kepenkler kapanırdı. Baca, dışarıya, özellikle de gökyüzüne açılan tek açıklık olarak kalırdı. Havada yolculuk eden bir karakter için bundan daha mantıklı bir giriş olamaz: dama konar ve yol, ailenin ayakkabılarını bıraktığı yere dosdoğru iner.
Noel Baba'dan önce bacadan kimler iniyordu?
Bu yolu Noel Baba icat etmedi. Konuyla ilgili gelenekleri bir araya getiren Mental Floss dergisi, 15. yüzyıldan Fransız bir bilgin olan Petrus Mamoris'ten alıntı yapar; ona göre cadılar, cüceler ve onların türünden varlıklar evlere duvarlardan geçerek değil, bacadan girerdi. Rönesans masallarında periler bacadan belirir, cadılar da süpürgelerinin üstünde sabbata katılmak için oradan uçup gider.
- İskoçya'da ve İngiltere'de bir ev ruhu olan brownie, aile uyurken ev işlerini yapar; girdiği gibi çıkar: bacadan.
- Slovenya'da biçim değiştirebilen bir ruh olan skrat, sevdiği ailelere zenginlik getirmek için alevli bir biçimde bacadan iner.
- Keltlerde bodach, söz dinlemeyen çocukları kaçırmak için bacaya süzülen bir umacıdır.
- Yunanistan'da kötü niyetli cinler olan kallikantzaroi, Noel ile Epifani arasındaki on iki gün boyunca bacalardan iner.
- Pensilvanya'da Alman göçmenler arasında Belsnickel yaramaz çocukları korkutur; Philadelphia Gazette 19 Aralık 1827'de onun “perilerin saatinde, gece yarısı bacaya süzüldüğünü” yazar.
İtalya'da Befana da 5'ini 6 Ocak'a bağlayan gece aynısını yapar ve uslu çocukların çoraplarını doldurur. Onun hikâyesini dünyanın dört bir yanından hediye getirenler yazısında anlatıyoruz. Yani Noel Baba, bacanın çoktandır iyi ya da kötü gece ziyaretçilerinin kapısı olduğu bir eve gelir.

Aziz Nikolaos gerçekten bir bacaya altın attı mı?
Geleneğe göre 270 civarında doğan Myra piskoposu Nikolaos'un en ünlü efsanesi, üç kızına çeyiz veremeyen iflas etmiş bir babayı anlatır. Çeyiz olmadan kızlar evlenemez. Piskopos üç kez, geceleyin, kendini göstermeden eve bir kese altın sokar. Hayatını Aziz Nikolaos kimdi yazısında ayrıntılı anlatıyoruz.
Altının izlediği yol versiyona göre değişir; aziz hakkındaki anlatıları toplayan St. Nicholas Center ikisini de yayımlar. Uzun anlatısında ilk kese açık bir pencereden girer ve ateşin önünde kurumaya bırakılmış bir çorabın içine düşer. Çocuklar için kısa versiyonunda ilk kese eşiğe bırakılır, ikincisi bacadan atılır, üçüncüsü de baba nöbet tutarken bir pencereden girer.
Mental Floss'a göre eski versiyonlar daha çok pencereden söz eder, baca ise sonradan öne çıkar. St. Nicholas Center, bazı versiyonların çorap yerine bir ayakkabıdan söz ettiğini belirtir; bu da aziz için ayakkabı bırakma Avrupa âdetini açıklayabilir.
Açık bir pencereden süzülüp girdi ve ateşin önünde kurumaya bırakılmış bir çorabın içine düştü.
Ayakkabılar neden şöminenin önüne konurdu?
Çoraplardan çok önce ayakkabılar vardı. St. Nicholas Center, yatağın yanına, pencere pervazına ya da ocağın önüne bırakılan ayakkabılara ceviz, elma ve tatlılar koyma eski âdetini anlatır. 17. yüzyılda, ünlü bir tablonun gösterdiği gibi, âdet Birleşik Eyaletler'de iyice yerleşmiştir.
Amsterdam'daki Rijksmuseum o sabahın bir sahnesini saklıyor. Jan Steen'in 1665 ile 1668 arasında yaptığı “Aziz Nikolaos Bayramı” tablosunda küçük bir kız tatlılarla dolu bir kovayı sıkıca tutarken solda bir oğlan ağlar: ayakkabısında yalnızca bir çubuk, bir demet çalı çırpı bulmuştur. Şöminenin yanında gençler bir Sinterklaas şarkısı söyler.
Fransa'da bu, tahta ayakkabı ya da ayakkabıydı. Office québécois de la langue française, Noel çorabı hakkındaki fişinde bunu not eder: Fransızlarda çocuklar yatağın ya da şöminenin yanına bir tahta ayakkabı ya da bir ayakkabı koyardı. 1804'te doğan George Sand, 1855'te yayımlanan Histoire de ma vie'de “küçük Noel Baba'nın şöminenin borusundan” inişini beklediğini ve ertesi gün ilk bakışının “ocağın kenarındaki” ayakkabısına olduğunu anlatır. İçinde küçük bir kek, bir portakal ya da güzel, kırmızı bir elma bulurdu.
Bu ayrıntı önemli. Fransa'da 19. yüzyılın başında Noel Baba, 1823 Amerikan şiirinden birkaç yıl önce, bacadan geçmektedir bile. Asılan çorap ise bir Anglosakson alışkanlığıdır; onu Noel çoraplarının tarihi yazısında adım adım izliyoruz.

Noel Baba bacadan inmeye ne zaman başladı?
ABD'de bu fikir New York'ta on beş yıl kadar içinde kurulur. 1809'da Washington Irving, Hollandalı ailelerin Aziz Nikolaos Günü arifesinde “bacaya” bir çorap astığı ve sabah onu dolu bulduğu New York Tarihi'ni yayımlar. Sonraki gözden geçirilmiş baskılarda aziz artık sevdiklerinin bacalarına hediyeler bırakmakla yetinmez: Irving'in yazdığına göre yılda bir gece, ataların torunlarının “bacalarından aşağı yuvarlanır”.
- 1809Washington Irving, Aziz Nikolaos Günü arifesinde bacaya asılan çorabı anlatır.
- 1810John Pintard, New-York Historical Society'nin Aziz Nikolaos yemeği için Alexander Anderson'a, bacaya asılmış çoraplarda tatlılarla birlikte azizin bir resmini yaptırır.
- 1821William B. Gilley'nin yayımladığı The Children's Friend kitapçığı kızağı “bacaların üzerinden” uçurur; bir gravür onu bir damın üzerinde gösterir.
- 1823Troy Sentinel, ziyaretçinin bacadan inip aynı yoldan çıktığı “A Visit from St. Nicholas”ı imzasız yayımlar.
1823 şiiri fikri bir sahneye dönüştürür. Çoraplar “bacaya özenle asılmıştır”, ziyaretçi “bir sıçrayışta” iner, kürk giysileri “külle ve isle kararmıştır”. Çorapları sessizce doldurur, sonra parmağını burnunun kenarına koyar, başıyla bir işaret yapar ve bacadan yukarı çıkar. 1837'de Clement Clarke Moore'a atfedilen ve 1844 tarihli derlemesine alınan metin, “Noel'den Önceki Gece”nin hikâyesi yazısında ayrıntılı anlatılıyor.
Aziz Nikolaos bir sıçrayışta bacadan indi.
Bir ayrıntı sahneyi akla yatkın kılar: Moore'da ziyaretçi “minyatür bir kızağı” ve “sekiz minicik ren geyiği” olan “neşeli, yaşlı bir cüce”dir. Küçük bir karakter bir bacadan rahatça geçer. Başta Thomas Nast olmak üzere illüstratörler 1863'ten itibaren ona bir insan boyu verince baca birden daralır. Köşe yazarı Justin Fox, iri yarı bir adamın bir bacaya sıkışıp kaldığı bu pek inandırıcı olmayan görüntünün kökenini burada görür.
Bacası olmayan bir eve Noel Baba nasıl girer?
Soru neredeyse şiir kadar eski. New England Today dergisine göre dökme demir sobalar ABD'de 1830'larda ve 1840'larda yaygınlaşır: açık ocaktan daha tasarrufludurlar, yalnızca dar bir boruya ihtiyaç duyarlar ve çocuklar Noel Baba'nın bir soba borusundan sürünerek geçip geçemeyeceğini merak eder.
1893'te bir Harper's Weekly başyazısı bundan kaygılanır: kapalı soba gelince aziz için “bacadan başka bir giriş yolu” düşünmek gerekirdi. On yıl sonra Ralph Bates Silloway hâlâ onu sobada gözlüyordur. Bugün sorun daha geniş. Bloomberg köşe yazarı Justin Fox, 2020'de ABD'de 2019'da yapılan yeni müstakil evlerin yalnızca yüzde 39'unda baca bulunduğunu, bunun Nüfus Sayım Bürosu'nun 1973'te izlemeye başlamasından bu yana en düşük oran olduğunu belirtiyordu.
Ailelerin cevapları
- Sihirli anahtar: Noel Baba ön kapıyı özel bir anahtarla açar. Romper sitesi 2019'da bunu, çocuklara bir mektupla ya da bir yılbaşı geri sayım takvimiyle tanıtılacak bir Noel geleneği olarak anlatıyordu.
- Pencere: Justin Fox'un ailesi her Noel arifesinde bir pencereyi aralık bırakırdı.
- Soba ya da ızgaraları: 2023'te Vermontlu altı yaşında bir kız New England Today'e, Noel Baba sihirli olduğu için sobanın küçük deliklerinden geçtiğini anlatıyordu.
- Kapı ve yedek anahtar: bacası örülmüş Maineli bir oğlan aynı dergiye onun yedek anahtarı kullandığını söylüyordu.
- Düpedüz sihir: çocuklar uyuduğu sürece, anne babaların çoğunun benimsediği açıklama.
24'ü akşamı Noel Baba Takipçisi, bacalı ya da bacasız, damdan dama turunu gösterir. Sık sorulan başka bir lojistik soru için de Noel Baba bütün hediyeleri bir gecede nasıl dağıtır yazısına bakın.
Kaynaklar
- Mental Floss, Why Does Santa Claus Come Down the Chimney?, 2018
- New England Today (Yankee), Hearth of the Matter: A Timeline of Santa's Fireplace Challenges, 2023
- St. Nicholas Center, Three Impoverished Maidens
- St. Nicholas Center, The Legend of Saint Nicholas
- St. Nicholas Center, Origin of Santa Claus
- Rijksmuseum, Jan Steen, Aziz Nikolaos Bayramı, 1665-1668
- Karin Ueltschi, “Quand tu descendras du ciel”: mythologies des enfances et de Noël, Revue Silène, 2024
- Lexilogos, Père Noël (George Sand, Histoire de ma vie'den alıntı)
- Office québécois de la langue française, Vitrine linguistique, bas de Noël
- CNRTL, Trésor de la langue française, foyer kelimesinin kökeni
- Project Gutenberg, Washington Irving, Knickerbocker's History of New York
- Wikipedia, Old Santeclaus with Much Delight
- Project Gutenberg, 'Twas the Night before Christmas: A Visit from St. Nicholas
- The Herald (Bloomberg Opinion, Justin Fox), With fewer chimneys in houses, what's Santa to do?, 2020
- Romper, What Does Santa Do Without A Chimney? He's Magic, 2019
- evangelisch.de (epd), Warum Schornsteinfeger als Glücksbringer gelten, 2025



