Përralla për natën e mirë

Çdo ditë të vitit në orën 19:00, një përrallë e re

Me Babagjyshin e Krishtlindjeve, për të fjetur mirë dhe për të pasur ëndrra të ëmbla.

Rituali i abonentëve Premium5 përralla falas

Dreri që kishte frikë nga errësira

Falas

Përrallën e tregon Babagjyshi

00:00 / 03:22

Lexo bashkë me Babagjyshin

Atë mbrëmje, bora po binte butë mbi fshatin e Babagjyshit. Në stallë, Nino po shikonte yjet. Ëndërronte të tërhiqte slitën, por nata e frikësonte pak.

Babagjyshi u ul pranë tij dhe pëshpëriti: “Edhe në errësirë, një dritë e vogël të vë re.” Atëherë Nino ngriti kokën. Mbi pemët e pishës, një yll shkëlqente më shumë se të gjithë të tjerët.

Nino ishte dreri më i ri në stallë. Brirët e tij ishin ende të vegjël, këmbët pak të ngathëta, dhe kur era fryhte midis dërrasave, fshihej nën kashtë. Dreri i mëdhenj nuk kishin frikë nga asgjë. Tornado galopinte nëpër stuhi, Comet kërcente mbi retë, dhe Rudolph ndriçonte rrugën me hundën e tij të kuqe.

“Si e bëjnë?” pyeti Nino. Babagjyshi buzëqeshi në mjekrën e tij të bardhë. “Edhe ata kishin frikë. Një ditë vendosën të bënin një hap të vogël, pastaj edhe një tjetër. Guximi nuk do të thotë të mos kesh frikë. Do të thotë të ecësh përpara butësisht, edhe kur je pak i frikësuar.”

Babagjyshi hapi derën e stallës. Jashtë, nata ishte blu dhe e qetë. Flokët e borës vallëzonin në dritën e fenerit. Nino bëri një hap në borë. Ajo kërciste nën thundrat e tij, si një të qeshur e vogël. Bëri një hap të dytë, pastaj të tretin.

“E sheh atë yll?” tha Babagjyshi, duke treguar nga qielli. “Është ylli i drerëve. Ka ruajtur çdo njërin nga ju, përherë. Kur fluturoni, ai ju tregon rrugën për në shtëpi.” Nino e shikoi yllin për një kohë shumë të gjatë. Ai pulsonte, sikur t'i bënte syrin.

Atëherë, shumë ngadalë, Nino ndjeu diçka të ngrohtë në zemër. Këmbët i pushuan së dridhuri. Vrapoi deri në fund të rrugicës, kaloi rreth pishës së madhe dhe u kthye duke vrapuar, me sytë që shkëlqenin. “E arrita!” thirri ai. “Ecja nëpër natë!”

Dreri e tjerë nxorrën kokat nga dritaret e stallës. Rudolph ndezi hundën për ta përgëzuar, ndërsa Comet trokiti me thundrën mbi dysheme. Babagjyshi i vuri dorën e tij të madhe në qafën e Ninos. “Jam shumë krenar për ty, dre i vogël. Vitin e ardhshëm, ndoshta do të fluturosh edhe ti me ne.”

Atë natë, Nino u fle në kashtë pa lënë ndezur asnjë fenerë. Përmes dritares së vogël, ylli i drerëve shkëlqente butë. Edhe ti, kur mbyll sytë sonte, mos harro: edhe në errësirë, një dritë e vogël të vë re.

Kaq ishte përralla e sotme. Shumë përqafime për të gjithë ju, dhe të shohim nesër me një përrallë krejt të re për natën e mirë. Natën e mirë, fëmijë, dhe ëndrra të ëmbla.