“Hoe gaat de Kerstman in één nacht langs alle huizen?” Die vraag staat al generaties lang in brieven van kinderen. Psychologen kwamen haar zelfs tegen in e-mails aan de Kerstman, als hét voorbeeld van de vragen die oudere kinderen stellen, terwijl de kleintjes eerder vragen waar hij woont.
In het dorp antwoorden we eerst met een glimlach, en daarna met een wereldkaart. Want de nacht van 24 december begint niet overal op hetzelfde moment, de slee volgt een heel precieze route, en een deel van de ronde speelt zich af onder de ogen van een luchtverdedigingscentrum. De rest hoort bij de magie, en die laten we waar ze is.
Hoe krijgt de Kerstman het voor elkaar om alle cadeaus in één nacht te bezorgen?
Kinderen geloven er heel sterk in, en toch stellen ze zich de vraag. In 2015 ondervroegen Andrew Shtulman en Rachel Yoo, psychologen aan Occidental College in Californië, 47 kinderen van 3 tot 9 jaar. 83 procent van hen zei dat de Kerstman in één nacht de wereld rondgaat, 96 procent dat hij vliegt in een slee die door rendieren wordt getrokken.
Dezelfde onderzoekers lazen e-mails aan de Kerstman. De kleinsten vragen waar hij woont of of het koud is op de Noordpool. De groteren willen weten hoe hij door een smalle schoorsteen komt of hoe hij alle kinderen van de wereld ziet. Als je ze vraagt zijn kunsten uit te leggen, beroept 14 procent van de antwoorden zich alleen op magie, zonder verder detail. De prestatie die de meeste verklaringspogingen oproept, is het maken van al het speelgoed in één enkele werkplaats, bij 24 van de 47 kinderen. Die met de minste is de vliegende slee: maar 12 kinderen wagen zich eraan.
We geven ze geen ongelijk. Maar de magie van de Kerstman sluit organisatie niet uit, en de ronde van 24 december is waarschijnlijk het best voorbereide werk van het jaar. Zijn andere talenten, zoals weer door de schoorsteen omhoog gaan of weten wie lief is geweest, vertellen we in Welke krachten heeft de Kerstman?.
Hoe lang duurt de kerstnacht echt?
Het eerste geheim zit in de aardrijkskunde. De aarde is opgedeeld in tijdzones, en die houden niet op bij twaalf uur verschil. De eerste bewoonde plekken die van dag wisselen, zijn eilanden van Kiribati in de Grote Oceaan, die op UTC+14 staan, zoals Kiritimati, het Christmaseiland. De laatste zijn de onbewoonde eilanden Baker en Howland, op UTC−12.
Daartussen zit 26 uur. Als het op de avond van de 24e middernacht slaat op Kiritimati, duurt het nog 26 uur voordat diezelfde middernacht op Baker en Howland slaat. Tel daarbij op dat een kindernacht ongeveer loopt van 22.00 uur tot 6.00 uur ’s ochtends, en het bezorgvenster rekt zich uit tot zo’n 34 uur.
- 22.00 uur op Kiritimati (UTC+14): de eerste kinderen slapen, de ronde kan beginnen.
- Middernacht in Nieuw-Zeeland, dan in Australië, dan in Azië: de slee schiet naar het westen.
- Middernacht in Parijs (UTC+1): Frankrijk komt in het venster, ongeveer dertien uur na Kiritimati.
- Middernacht in New York (UTC−5): de Amerikaanse oostkust, zes uur later.
- 6.00 uur ’s ochtends op Baker en Howland (UTC−12): einde van het venster, ongeveer 34 uur na het vertrek.
De kalender zelf is in de loop der jaren verschoven. Kiribati schrapte zaterdag 31 december 1994 en ging rechtstreeks van vrijdag 30 december naar zondag 1 januari 1995, om het hele land aan dezelfde kant van de datumgrens te brengen. Samoa deed hetzelfde in 2011 door vrijdag 30 december over te slaan. De elfjes die de routes plannen, moesten beide keren hun kaarten opnieuw tekenen.

In welke richting rijdt de Kerstman zijn ronde?
Wie in de nacht wil blijven, moet hem volgen. De aarde draait van west naar oost, waardoor de nacht naar het westen opschuift, van de ene tijdzone naar de andere. Een reiziger die vanuit de Grote Oceaan naar het westen vliegt, houdt de nacht dus veel langer om zich heen dan wanneer hij op zijn plek zou blijven.
Daarom begint de ronde bij de datumgrens in de Grote Oceaan, en trekt hij daarna door Oceanië, Azië, Afrika en Europa voordat hij de Atlantische Oceaan oversteekt naar Amerika. De kinderen op de eilanden van Kiribati zijn bij de eersten die aan de beurt zijn, die op Hawaï en de eilanden in het oosten van de Grote Oceaan bij de laatsten.
De slee vliegt niet in een rechte lijn. Hij gaat waar kinderen slapen, en dat dwingt tot omwegen: een bergdorp waar men laat naar bed gaat, een stad waar het kerstdiner maar blijft duren. Het Amerikaanse gedicht uit 1823 geeft de methode al: de bezoeker komt aan, gaat “zonder een woord” aan het werk, vult de kousen en vertrekt meteen weer, “als het pluis van een distel”.
Hij zei geen woord, maar ging meteen aan de slag, / en vulde de kousen; toen draaide hij zich met een ruk om.
Wat we weten over de slee zelf, van zijn eerste model in 1821 tot de radars van de twintigste eeuw, staat in Sinds wanneer heeft de Kerstman een slee?.
Hoe volgt NORAD de Kerstman?
Alles begint met een drukfout. In december 1955 geeft een advertentie van warenhuisketen Sears in een krant uit Colorado Springs kinderen een nummer om de Kerstman te bellen. Er zit één cijfer fout in, en het nummer komt uit bij een geheime lijn van het commando voor de continentale luchtverdediging. Volgens zijn kinderen, in 2014 geïnterviewd door de Amerikaanse publieke radio, hadden alleen een generaal van het Pentagon en hun vader dat nummer.
Die vader is kolonel Harry Shoup. Hij neemt geïrriteerd op, in de veronderstelling dat het een grap is. Aan de andere kant van de lijn vraagt een huilend kindje: “Ben jij de Kerstman?”. De kolonel speelt het spel mee, vraagt de moeder te spreken en laat zijn vliegeniers de telefoontjes beantwoorden. Ze tekenen een slee en acht rendieren op hun volgbord. Shoup belt een radiozender om een vliegend voorwerp te melden dat “op een slee lijkt”, en de zenders bellen hem elk uur terug om de positie te horen.
- 1955Een verkeerd gedrukte Sears-advertentie laat de telefoon van kolonel Harry Shoup rinkelen.
- 1956De kolonel stemt ermee in het opnieuw te doen: de traditie wordt jaarlijks.
- 1958NORAD, het gezamenlijke commando van de Verenigde Staten en Canada, neemt het volgen over.
- 1997Het volgen van de Kerstman komt op internet.
- 2004Google lanceert een eigen tracker, geïnspireerd op die van NORAD.
Nu zet de operatie zo’n duizend Amerikaanse en Canadese vrijwilligers in, van wie velen militair. In 2013 beantwoordden ongeveer 1.200 vrijwilligers 117.371 telefoontjes. Ieder neemt er een stuk of veertig per uur aan. De meeste telefoontjes komen binnen in een venster van 25 uur, van 2.00 uur ’s nachts op 24 december tot 3.00 uur ’s nachts op de 25e, Mountain Time. Er wordt gebeld uit meer dan 200 landen en gebieden, en het team verwerkt ook meer dan 12.000 e-mails. Sommige vrijwilligers zijn beroemd: Michelle Obama nam van 2009 tot 2016 elke kerstavond de telefoon op. In datzelfde seizoen 2013 kreeg de trackingsite alleen al op de avond van de 24e 19,58 miljoen unieke bezoekers, het bewijs dat groten net zo graag als kleintjes de slee voorbij zien komen.
Gezinnen die de slee op de avond van de 24e willen volgen, hebben dus keuze. De onze staat op de pagina Santa Tracker, met de tussenstops en de geschatte aankomsttijd. Praktische tips om er een gezinsritueel van te maken, staan in Hoe volg je de Kerstman op kerstavond?.

Heeft de Kerstman meer tijd dan wij?
Zelfs 34 uur lijkt kort voor alle kinderen van de wereld. NORAD heeft er een heel serieus antwoord op, geciteerd door de Amerikaanse pers: volgens zijn “inlichtingenrapporten” beleeft de Kerstman de tijd niet zoals wij. Wat voor ons één nacht lijkt, zou voor hem veel langer kunnen duren.
De archieven van het dorp bevestigen dat, zonder op technische details in te gaan. Ze noteren alleen dat de klokken in de werkplaats op 24 december niet slaan, dat de warme chocolademelk in de thermosfles van de slee nooit afkoelt, en dat de Kerstman altijd thuis is voordat de eerste haan in Lapland heeft gekraaid.
Het werk begint lang vóór de 24e
Het tweede geheim is dat de kerstnacht maar de laatste etappe is. De brieven komen al in de herfst binnen. De elfjes sorteren ze per land en per tijdzone, de werkplaats maakt het speelgoed van de lijst, en de pakjes worden in de slee gestapeld in de precieze volgorde van de ronde: de eerste bezorgingen bovenop, de laatste onderin.
Hoe laat komt de Kerstman bij jou langs?
Volgens de gegevens van NORAD die de pers overneemt, komt de Kerstman meestal tussen 21.00 uur en middernacht plaatselijke tijd in de huizen. Er is één voorwaarde, en daar valt niet over te onderhandelen: de kinderen moeten slapen. Vindt hij een huis waar nog iedereen wakker is, dan gaat hij verder en komt hij later terug.
Daarom ga je op de avond van de 24e beter vroeg naar bed, ook als het feest bij de groten uitloopt. Een familietrucje is de slee volgen op de Santa Tracker: als hij in de buurt van je land komt, is het tijd om naar bed te gaan.
- Je brief aan de Kerstman op tijd versturen, zodat hij vóór het vertrek gesorteerd is.
- Je status controleren op de detector voor brave kinderen.
- Een klein hapje bij de kerstboom zetten, en een wortel voor de rendieren.
- Het licht uitdoen en slapen: dat is het teken waarop de slee wacht.
Voor het hapje heeft elk land zijn eigen gewoonten, van Amerikaanse melk en koekjes tot Britse mince pies. We zetten ze op een rij in Wat laat je klaarzetten voor de Kerstman en zijn rendieren?.
Bronnen
- Shtulman en Yoo, “Children’s understanding of physical possibility constrains their belief in Santa Claus”, Cognitive Development, 2015
- Wikipedia, International Date Line
- Wikipedia, NORAD Tracks Santa
- MPR News / NPR StoryCorps, “NORAD’s Santa tracker began with a typo and a good sport”, 2014
- CBS News Pittsburgh, Where’s Santa? Tracking when he’ll arrive in Pittsburgh
- Project Gutenberg, ’Twas the Night before Christmas: A Visit from St. Nicholas



